Συνεντευξεις - Παρουσιάσεις

Η Δώρα Γιαννάκου-Παρίση γεννήθηκε στη Μήθυμνα (Μόλυβο) της Λέσβου. Το 1958 τελείωσε το Παρθεναγωγείο της Μυτιλήνης και στα χρόνια που ακολουθούν μαθαίνει γλώσσες, λογιστική και παίρνει δίπλωμα κοπτικής-ραπτικής. Το 1963 πηγαίνει στο Παρίσι για να σπουδάσει χειροτεχνία, με υποτροφία προγράμματος του κοσμοπολίτη κοινωνιολόγου Μιχαήλ Γούτου με στόχο μια εναλλακτική τοπική ανάπτυξη. Παράλληλα, εργάζεται σε ατελιέ ραπτικής ώσπου το 1968 να πάρει δίπλωμα modeliste και κάνει πρακτική εξάσκηση στα εργαστήρια pret-a-porter. Στις αρχές του 1973 επιστρέφει στην Αθήνα και το 1977 έρχεται με την οικογένειά της να ζήσει στη Μήθυμνα στο σπίτι (Αρχοντικό Γιαννάκου) στο οποίο η οικογένεια της εγκαταστάθηκε μετά το 1922 και την ανταλλαγή πληθυσμών. Με βάση το Μόλυβο και σε συνεργασία με ομάδα γυναικών από το χωριό σχεδιάζει και φτιάχνει κεραμικές κούκλες ντυμένες με πιστά αντίγραφα ελληνικών φορεσιών τις οποίες εκθέτει ανά την Ελλάδα αλλά και στο εξωτερικό. Παράλληλα ασχολείται με τις παραδοσιακές γεύσεις της Λέσβου και γενικά του Β.Α. Αιγαίου τις οποίες εκδίδει σε βιβλίο ο βαφτιστικός της Δημήτρης Ταλιάνης (Εκδόσεις Τοπίο) με τίτλο «Γεύσεις Αιγαίου». Η Δώρα μας άνοιξε το σπίτι της για μια συνέντευξη τον Ιούνιο του 2024.

Ο Δημήτρης Κράλλης γεννήθηκε στην Αθήνα, όπου έζησε τα παιδικά, εφηβικά και φοιτητικά του χρόνια. Σπούδασε πολιτική θεωρία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών ενώ στην Οξφόρδη μελέτησε τη βυζαντινή κοινωνική και πολιτική ιστορία. Μετά από τέσσερα χρόνια αφιερωμένα πρώτα στη στρατιωτική θητεία και έπειτα στη διδασκαλία στο Αμερικανικό Κολλέγιο Ελλάδας στην Αθήνα, μετοίκησε στις Ηνωμένες Πολιτείες και στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν για να κάνει το διδακτορικό του. Μετά την αποφοίτησή του, εντάχθηκε στο διδακτικό προσωπικό του Πανεπιστημίου Simon Fraser, όπου διδάσκει στο Τμήμα Global Humanities. Μαζί με την ξαδέλφη του Μαρίζα Κράλλη, η οποία όπως και αυτός κατάγεται από το Μόλυβο, ανέπτυξαν και διαχειρίζονται το Αποθετήριο Ιστοριών Αιγαίου/Λέσβου, ένα ψηφιακό κόμβο αφιερωμένο στην ιστορία και τον πολιτισμό της Λέσβου και του Βόρειου Αιγαίου, το οποίο απευθύνεται τόσο σε ακαδημαϊκό όσο και σε ευρύ κοινό.

Γεννημένη στην Αθήνα, η Μαρίζα Κράλλη αποφοίτησε από το Τμήμα Δασολογίας και Φυσικού Περιβάλλοντος του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, ολοκληρώνοντας τις μεταπτυχιακές της σπουδές στην Αρχιτεκτονική Τοπίου. Μετά από μια καριέρα στον σχεδιασμό και την κατασκευή κήπων, την παροχή συμβουλών σε θέματα περιβάλλοντος, την εποπτεία της συμμόρφωσης με εσωτερικούς κανονισμούς και στον τομέα της εστίασης, σήμερα διαχειρίζεται ένα τουριστικό κατάλυμα στη Μήθυμνα της Λέσβου, όπου και κατοικεί. Ενεργό μέλος της τοπικής κοινότητας, η Μαρίζα προσφέρει εθελοντικά το χρόνο της σε πολιτιστικές και περιβαλλοντικές δραστηριότητες. Από το 2020, ερευνά, καταγράφει, ερμηνεύει και τεκμηριώνει το οικογενειακό της αρχείο. Μαζί με τον ξάδελφό της Δημήτρη, ανέπτυξε και διαχειρίζεται το Αποθετήριο Ιστοριών Αιγαίου/Λέσβου, με στόχο να κάνει την ιστορία και τον πολιτισμό της Βόρειας Λέσβου γνωστά σε ένα ευρύτερο κοινό.

Η Νίκη Ελευθεριάδη γεννήθηκε στην Πέτρα της Λέσβου το 1954. Σπούδασε Γραφικές Τέχνες και Διακόσμηση εσωτερικού χώρου στην Αθήνα στο Κέντρο Τεχνο­λογικών Εφαρμογών (1972-74) και Πλαστικές Τέχνες στο Πανεπιστήμιο Paris VIII (1975-77). Η αγάπη του πατέρα της, του ζωγράφου Τάκη Ελευθεριάδη, για τη λαϊκή τέχνη σε όλες τις μορφές της και η οικογενειακή ζωή στην Πέτρα καθόρισαν το είδος και τα θέματα της ζωγραφικής της. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα και στην Πέτρα. Από το 1977 ως και σήμερα έργα της εκτίθενται τακτικά τόσο σε προσωπικές όσο και σε συλλογικές εκθέσεις τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό. Η Νίκη μας άνοιξε το σπίτι της για μια συνέντευξη τον Ιούνιο του 2024.

Μετανάστης ή expat; Υπάρχει μια μεγάλη συζήτηση σχετικά με τη σημασία αυτής της διάκρισης, καθώς η μετανάστευση συχνά συνδέεται με χαμηλότερο κοινωνικοοικονομικό επίπεδο, ενώ η κατάσταση του εξπατ θεωρείται εθελοντική και κατά κάποιον τρόπο πιο εκλεπτυσμένη. Σε κάθε περίπτωση, οι συμμετέχοντες σε αυτή τη συνέντευξη εγκαταστάθηκαν στον Μόλυβο πριν από χρόνια και έχουν φτιάξει τη ζωή τους εκεί. Τι σημαίνει να είσαι ξένος σε μια κλειστή κοινότητα; Ποια είναι τα όρια της ένταξης, αν υπάρχουν; Ποιο είναι το εύρος της αποδοχής; Τι αναμένεται από τους ξένους, καθώς προσπαθούν να ενταχθούν σε μια κλειστή κοινότητα ενός χωριού της Βόρειας Αιγαίου; Η συζήτησή μας με την Τάρα, την Ελεονώρα και την Ίλια πραγματοποιήθηκε τον Ιούνιο του 2024, όταν μας συνόδευσαν για μια συνέντευξη με θέμα μερικές από αυτές τις ερωτήσεις. Όπως κάθε τέτοια συνέντευξη, και αυτή δεν ήταν παρά η αρχή μιας συζήτησης που άγγιξε μόνο μερικές πτυχές μιας τόσο πολύπλοκης ιστορίας.

Ο Δημήτρης Κράλλης διδάσκει ιστορία στο Simon Fraser University. Σπούδασε πολιτικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και βυζαντινή ιστορία στην Οξφόρδη και στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν. Έχει δημοσιεύσει για την κοινωνική και πολιτική ιστορία του Ρωμαϊκού μεσαίωνα που αποκαλούμε Βυζάντιο, την ιστοριογραφία και ζητήματα διακυβέρνησης. Με την ξαδέλφη του Μαρίζα Κράλλη, η οποία όπως και ο ίδιος κατάγεται από τον Μόλυβο, ανέπτυξαν και διαχειρίζονται το Aegean Stories Vault, έργο που αποτελεί για τον ίδιο βήμα προς ένα νέο πεδίο έρευνας. Η εν λόγω παρουσίαση περιγράφει κάποιες ιστορίες που κατέστησαν δυνατά κατά την πρώιμη ενασχόλησή του με έγγραφα του παππού του και το ημερολόγιο του Ευστρατίου Καλλιγέρη (από έγγραφα της Μαρίας Κοράκα). Πρόκειται για μια ιστορία συνδέσεων στο χρόνο και το χώρο στα τέλη του 19ου και τις αρχές του 20ου αιώνα.

Γεννημένος και μεγαλωμένος στο Μανχάταν, ο Ethan Schmidt είναι βυζαντινολόγος, συγγραφέας και λάτρης των βιβλίων. Με πτυχίο στη Μεσαιωνική Ιστορία από το Πανεπιστήμιο του St. Andrews και μεταπτυχιακό τίτλο στις Μεσαιωνικές, Βυζαντινές και Ισλαμικές Σπουδές από το Πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου, σήμερα εκπονεί το διδακτορικό του στη Βυζαντινή Ιστορία και Λογοτεχνία στο Πανεπιστήμιο Simon Fraser. Η έρευνά του εστιάζει στην κατασκευή φανταστικών ή την αναβίωση χαμένων κόσμων στη λογοτεχνία και την ιστοριογραφία του μακρού 12ου αιώνα (περίπου 1080-1217), με ιδιαίτερη έμφαση στην περιγραφική τεχνική της έκφρασης. Εντάχθηκε την ομάδα του Αποθετηρίου Ιστοριών Αιγαίου/Λέσβου και ταξίδεψε στο Μόλυβο τον Ιούνιο του 2024, συνεισφέροντας σκέψεις και κείμενα σχετικά με τη φύση και τον πολιτισμό του νησιού, εμπνευσμένα από την πλούσια ιστορία του νησιού.

Η Νίνα Χουλ κατάγεται από το Βανκούβερ, όπου και να ζει στην μη παραχωρημένη περιοχή των αυτόχθονων Coast Salish. Αυτή τη στιγμή ολοκληρώνει τη μεταπτυχιακή της διατριβή με θέμα την απεικόνιση της αρχαίας Ελλάδας, της Ρώμης και γενικότερα της Μεσογείου στα σύγχρονα επιτραπέζια παιχνίδια. Άρχισε να ερευνά την ιστορική πρόσληψη στα επιτραπέζια παιχνίδια κατά τη διάρκεια των προπτυχιακών της σπουδών, ενώ παράλληλα ολοκλήρωνε το πρόγραμμα History Honors στο SFU. Λάτρης της ελληνικής ιστορίας και κουλτούρας από μικρή, επιδιώκει να ακολουθήσει καριέρα ως βιβλιοθηκάριος, βοηθώντας φοιτητές και ερευνητές στις ελληνικές σπουδές, την αρχαιολογία και άλλα συναφή θέματα. Ως επίδοξη βιβλιοθηκάριος, η Νίνα εργάστηκε επίσης στη βιβλιοθήκη του SFU, οργανώνοντας τη συλλογή McDonald Hellenic Collection. Αφού εντάχθηκε στην ομάδα του Αποθετηρίου Ιστοριών Αιγαίου/Λέσβου όταν επισκέφθηκε τη Λέσβο τον Ιούνιο του 2024, η Νίνα συνεισέφερε κείμενα της για το βυζαντινό παρελθόν του νησιού στην διαδικτυακή πύλη του αποθετηρίου.

Με σλοβακική και γαλλοκαναδική καταγωγή, ο Sam Adam ζει στο Βανκούβερ και σπουδάζει στο Τμήμα Global Humanities του SFU, όπου και ήρθε σε επαφή με το Αποθετήριο Ιστοριών Αιγαίου/Λέσβου, ενώ συζητούσε με τον Δημήτρη Κράλλη στο περιθώριο ενός μαθήματος βυζαντινής ιστορίας. Με ενδιαφέρον για την ιστορία της εκπαίδευσης στα χρόνια της ρωμαϊκής πολιτείας του Μεσαίωνα που αποκαλούμε Βυζάντιο, παρουσίασε μια εργασία πάνω σε αυτό το θέμα σε πρόσφατο συνέδριο στο Σακραμέντο. Παράλληλα μαθαίνει αρχαία ελληνικά, καθώς προετοιμάζεται για το επόμενο στάδιο των σπουδών του σε επίπεδο μεταπτυχιακού. Μαζί με τη Νίνα και τον Ethan, ο Sam εντάχθηκε στην ομάδα του Αποθετηρίου Ιστοριών Αιγαίου/Λέσβου στο Μόλυβο τον Ιούνιο του 2024 και συνέβαλε με λήμματα σχετικά με την ελληνική εκπαίδευση μεταξύ έθνους και αυτοκρατορίας στην ύστερη οθωμανική Λέσβο.

Το Noah Jozic ζει στο Βανκούβερ και σπουδάζει στο Τμήμα Ιστορίας. Το Noah ασχολείται επίσης με κάθε λογής ελληνικά θέματα, έχοντας παρακολουθήσει πολλά μαθήματα με ελληνικό χρώμα στο Τμήμα Global Humanities του SFU. Το καλοκαίρι του 2024 επέστρεψε στο Μόλυβο με την ομάδα του Αποθετηρίου Ιστοριών Αιγαίου/Λεσβου, έχοντας συμμετάσχει στο θερινό σχολείο του SFU το προηγούμενο έτος. Στο τέλος του δεύτερου ταξιδιού του στην Ελλάδα, το Noah βραβεύτηκε με την τιμητική διάκριση Honourable Mention στον διαγωνισμό φωτογραφίας για φοιτητές που διοργανώθηκε υπό την αιγίδα του Gefyra, με τίτλο: «Τα θραύσματα της Ελλάδας». Ο διαγωνισμός αυτός παρουσίασε έργα που «αντικατοπτρίζουν την ουσία της Ελλάδας ή είναι εμπνευσμένα από την ελληνική κουλτούρα μέσω του θραύσματος ενός αντικειμένου».

Ο Νίκος Παπαδογιάννης διδάσκει στο Πανεπιστήμιο του Στίρλινγκ. Η έρευνά του επικεντρώνεται στην Ευρώπη των δεκαετιών του 1960 και 70 από μια διακρατική προοπτική, με ενδιαφέροντα που αφορούν τις κουλτούρες διαμαρτυρίας, τα ταξίδια, τον τρόπο ζωής των νέων, το φύλο, τη σεξουαλικότητα, τη μετανάστευση, τα συναισθήματα και τις ευρωπαϊκές ταυτότητες. Το 2019, ο Δρ Παπαδογιάννης συμμετείχε σε ένα εργαστήριο με τίτλο: Κυριαρχία, Χώρος και Αισθητική: Η Ελλάδα και η Ευρώπη στον Κόσμο. Το εν λόγω εργαστήριο πραγματοποιήθηκε στο Μόλυβο ως συνεργασία του SFU με το Rutgers Newark. Στο πλαίσιο αυτό ο Δρ. Παπαδογιάννης εξέτασε την κινητικότητα στο χώρο και τη σεξουαλικότητα λεσβιών από τη Δυτική Γερμανία και την Ελλάδα στη δεκαετία του 1980. Η εργασία του προσέφερε πληροφορίες σχετικά με τη σχέση της τοπικότητας, της κινητικότητας, της ταυτότητας, του φύλου και της σεξουαλικότητας στο νησί της Λέσβου.

Ο Hector Williams μεγάλωσε στο Churchill της Μανιτόμπα και πήρε πτυχείο στις Κλασικές Σπουδές από το Πανεπιστήμιο της Μανιτόμπα. Στη συνέχεια, ολοκλήρωσε το μεταπτυχιακό και το διδακτορικό του στο Πανεπιστήμιο του Σικάγου, ενώ παράλληλα σπούδασε στην Αμερικανική Σχολή Κλασικών Σπουδών στην Αθήνα.  Έχει πραγματοποιήσει ανασκαφές στις Κεγχρεές, την Κόρινθο, τη Σαμοθράκη, τη Μυτιλήνη και τη Στύμφαλο στην Ελλάδα, καθώς και στο Ανεμούριο στην Τουρκία. Το 1981 ίδρυσε το Καναδικό Ινστιτούτο στην Ελλάδα και το διηύθυνε μέχρι το 1984. Ενδιαφέρεται επίσης για την εξερεύνηση της καναδικής Αρκτικής και έχει διασχίσει δύο φορές τη Βορειοδυτική Πέρασμα. Στην παρούσα συνέντευξη ο Δημήτρης Κράλλης μιλάει μαζί του για τη σχέση του με την αρχαιολογία αλλά και τη Λέσβο οπού ως και σήμερα ασχολείται με τις ανασκαφές στο κάστρο της Μυτιλήνης και τα πέριξ της πόλης.